| ja 的个人资料somehow................照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
somehow................3月22日 เวลาเปลี่ยน ความคิดก็เปลี่ยนวันนี้ไปดูบ้านใหม่กันมา สวยมากเลย อยากอยู่ม๊ากมาก ระหว่างทางกลับบ้านนั่งคิดแล้วก็ขำตัวเอง ตอนมากที่นี่ครั้งที่สอง นับวัน
นับคืนอยากกลับบ้าน แต่พอถึงเวลาที่จะต้องกลับจริงๆ ความรู้สึกแตกต่างกับครั้งนั้นอย่างสิ้นเชิง กลับเป็นว่าอยากอยู่ไม่อยากกลับ
เคยคิดว่าชีวิตที่เมืองไทยสนุกกว่า มันก็สนุกกว่าจริงๆนะ อยากทำไรก็ทำได้ หิวก็หาของกินได้ ที่นี่น่าเบื่อ ไม่มีไรน่าสนใจ ทำงานเสร็จก็กลับบ้านนอน น่าเบื่อจะตาย
แต่วันนี้มุมมองดันเปลี่ยน หรืออาจเป็นเพราะว่าช่วงนี้กำลัเปลี่ยนฤดู อากาศจะเย็นๆ ครึ้มฟ้าครึ้มฝน เลยชอบ โดยเฉาะ ท้องฟ้าที่นี่สวยมาก อาจเป็นเพราะท้องฟ้าต่ำก็เป็นได้
เวามองแล้วรู้สึกสบายใจ ตอนกลางคืนดวก็เยอะดี เอ หรือว่พักนี้อารมณืเปลี่ยว อิอิ ที่จริงที่บ้านอยากจให้อยู่ต่อนะ ตัวเงก็อยากอยู่ต่อ แต่จะอยู่ได้ไง อยู่ก็ต้องเรียนค่าใช้จ่าย
ก็เยอะ เสียดายอะ สงสารพี่วิทย์ด้วย รอจนแก่แล้ว นี่มาขู่เราว่าถ้าไม่กลับจะหาแฟนใหม่ (คืดเหรอจะหาได้ดีเท่าช้าน .......แปลกๆแบบช้านหนะ หายากน้าจะบอกให้)
ทำไงดี ทำไงดี ทำไงดี คิด คิด คิด ........................ก็ยังไม่ได้คำตอบ 3月17日 one of my memoriesหลายวันมานี้ เกิดอะไรขึ้นตั้งมากมาย ทั้งสนุก เศร้า ประทับใจ เป็นความทรงจำที่ดีอย่างนึงในการมาใช้ชีวิตเมืองนอก เริ่มจาก การย้ายมาอยู่กะเพื่อนๆ ทำให้คิดถึงตอนที่อยู่หอ สมัยมหาลัย (นานอย่างมากมาย) เนกันหมือนเกๆ มีทะเลาะกันบ้าง แต่ก็เป็นยาแก้เหงาได้ดี ได้เพื่อนรุ่นน้องที่สนิทมากๆเพิ่มขึ้นด้วย แถม shoppingกระจาย กะ กินพุงจะแตกทุกวันเลย เสียอย่างเดียวมาไม่สบายซะนี่ แต่ก็ใช่จะไม่มีข้อดีนะ เพราะไม่สบายนี่แหละ ทำให้รู้ว่าก็มีคนคอยเป็นห่วงเราด้วยเหมือนกัน ขอบคุณเพื่อนแพรว ที่คอยถีบผ้าห่มมาให้ ขอบคุณน้องตี๋ที่ลุกขึ้นมาทำโจ๊กให้กิน ทั้งๆที่ไม่เคยทำมาก่อน(อร่อยมากจริงๆถึงว่ามันจะข้นไปหน่อยก็ตาม) ขอบคุณน้องชินที่ซื้อเสบียงมาให้กิน ขอบคุณเพื่อนเปิ้ล เอ็ม ที่ให้ยกิน ขอบคุณเจ๊เล็กที่ทนอนฟังเสียงไอโดยไม่มีบ่นเลย และขอบคุณพี่วิทย์ มาม้า แจ๋ ก้อต่อ ที่ทนจ๋าโทรไปอ้อนทุกวันโดยไม่รำคาญ และเป็นห่วงนะค้า ซาบซึ้งอย่างมากมาย มีอีกทั้งหลายอย่างที่อยากเขียนแต่ต้องไปทำงนแล้ว ไว้เจอกันใหม่คราวหน้านะคะ 1月14日 น่าอายจังวันนี้น่าอายอีกแระ กะว่าจะออกไปวิ่งกะลมแรงซักหน่อย เลยแกล้งมันชวนมันไปwalking walking เท่านั้นแหละ ผีหมาบ้างเข้าสิง เลยโดนข่วนเต็มขาเลย พอผูกเชือกเส็ด ก็วิ่งจากบ้านออกไปเลยได้แค่แป๊ปเดียวเชือกจูงก็หลุด ลมแรงก็ตั้งท่าวิ่งหนีเลย รถก็วิ่งมา ตกใจมากเลยกระโดดทับไอลมแรงซ้า ฮ่าฮ่า ลงไปเป็นท่ากบอะ เอาพุงทับไอลมแรง (ท่าใหม่ ใช้ได้ผล) มันคงตกใจเลยไม่กล้าวิ่งหนี นั่วตัวแข็ง หรือเพราะเราหนักทับไปเต็มที่เลยอะ ฮิฮิ อีกนิ๊ดเดียวก็จะจูบพื้นแล้ว พอเสร็จเงยหน้ามาเห็นคนมองเต็มเลย แบบว่าโคตรอายงะ เห็นเค้าเดินเข้ามาคงจะมาถามแหละว่าเป็นไรป่าว แต่อายอะ เลยอุ้มไอลมแรงวิ่งกลับบ้าน มันก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี นอนเกร็งตัวแข็งตลอดจนวิ่งถึงบ้านเลย สรุปเบ็ดเสร็จถึงตอนนี้ 16รอยข่วน 4รอยถลอก 1อับอาย 0เหงื่อ และ1 ความทรงจำ  เฮ้ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ช่วงนี้มีแต่เรื่องเจ็บตัว นอกจากเริ่มปวดเข่าเป็นระยะๆ แถมวันนี้ปวดแขนแบบสุดๆ ตอนฟาดกะที่แขวนผ้าในห้องน้ำใหม่ๆ ง่วงอยู่ตื่นเลยแถมนอนไม่หลับอีกตากหาก แต่แปลกนะ เพราะพอถึงเวลาทำงาน ยุ่งๆอะ ลืมเจ็บไปเลย พอเลิกยุ่งปั๊บ เจ๊บใหม่ปุ๊ปเลย แถมวันนี้ลงจากรถหัวก็ไปโขลกประตูรถ พอเข้าไปเอาของในห้องเก็บของก็เอาหัวไปโขลกกะคานอีก ซุ่มซ่ามสุดๆ เฮ้ยกว่าจะกลับถึงเมืองไทย สงสัยน่วมไปทั้งตัว อีกอาทิตย์เดียว แพรวก็จะหนีไปนิวซีแลนด์แล้ว ศุกร์หน้าก็ว่าจะไปเที่ยวกะมันหน่อย มาววววววกระจายแหง๋ๆๆๆๆๆๆๆ ไปดีก่า ง่วงแล้ว อุอุ 2月4日 sukiyakiPle came to wake me up around 8.30 am. She sang a song make me upset but today have a fat burner class. Just only this class can make me sweat so I have to go. After finished class I nearly died. When I step down my knees were shake than we so hungry we went to preston market and bought a lot of vegetables and mince pork at that shop had a nice guy tried to speak with me but I do not know. I just wanted 4 kg of mince pork until ple told me.Then We enjoyed sukiyaki together. Around 400 pm we went to work. Today had a lot of complain but not for me anyway first I yhought today we can not got tips but something unbelieve was happen we got tips $10.30 per each.  see you tomorrow bye |
|
|||
|
|
